نگاهت حزن انگیز تر است از کور سوی فانوس دریایی که شاهد یک

نگاهت حزن انگیز تر است از کور سوی فانوس دریایی که شاهد یکی شدن کشتی شکسته با خروش بی امان امواج است. ایستاده اما بی قرار. نه پای رفتن دارد و نه توان ماندن و نگریستن. نگاهت به واژه های من جرأت شاعرانگی می دهد. چرا که تو نیز مثل من همیشه در جایی می ایستی که نباید. آنجا که سرنوشت را می توانی ببینی اما قدرت تغییرش را نداری...