ای زنانی که از آغاز تاریخ با پای برهنه انگورها را لگد کردهاید

𝝑𝝔
ای زنانی که از آغاز تاریخ با پای برهنه انگورها را لگد کرد‌ه‌اید
ای زنانی که در اروپا در بندِ کمربندِ عفت بودید
ای ساحره‌هایی که در قرون وسطی زنده‌زنده سوزانده شدید
ای نویسندگان قرن نوزدهم که کتاب‌های خود را با نام مستعار مردانه نوشتید تا قابل انتشار شوند
ای زنان، ای چای‌کارانِ سیلان
ای زنان برلین که پس از جنگ شهرتان را از نو ساختید
ای زنان، ای پنبه‌کارانِ مصر
ای زنانِ الجزایری که بدن‌هاتان را به مدفوع می‌آغشتید تا سربازان فرانسوی به شما دست‌اندازی نکنند
ای باکرگانی که در کوبا سیگارها را روی ران‌های برهنه‌تان می‌پیچیدید
ای زنان چریکِ الماس‌های سیاه در لیبریا
ای زنان رقصندۀ سامبا در برزیل
ای زنانی که صورتتان را اسید در افغانستان از شما گرفت
مادرم
عذر می‌خواهم.

غیاث المدهون، «زنان»