.

.
حال خوش یعنی چه؟
ازخودم پرسیدم
و دلم پر شد از آواز بهار...
زندگی مال من است
من خدا را دارم
عشق را می فهمم

خوشی خاطره در حس من است
حال خوش،
این نفس رفته و بر آمده است
این نگاهی که در آئینه و آب
روشنی های تو را می بیند
و به پایان شب ایمان دارد.. حال خوش یعنی من،
به کسی می نازم،
که در آغوش و نوازش هایش؛
جا برای همه هست

من خدا را دارم
و دلم روشن از امیّدِ شکفتن هایی است
که به اندوه خزان می تابد

حال خوش یعنی تو
زندگی...
دوست...
نگاه...
شعر...
و یک پنجره ی بارانی
که خدا می بارد
باورِ اینکه در این جای شلوغ
در هیاهوی نفس گیر زمین
دست من دست خداست

حال خوش یعنی این...