به یادت هست روزی که برای اولین بارم

به یادت هست روزی که برای اولین بارم
نگاهت کردمو آرام گفتم دوستت دارم

خجالت میکشیدم از نگاه سر به زیر تو
ولی دل را زدم دریاوگفتم میشوی یارم؟

تمام حرف هابایک نگاهت شد فراموشم...
به رغم آن همه بیداری وتمرین وتکرارم

عرق بر روی پیشانیت و گونه سرخ مثل گل
صدایت اندکی لرزید و گفتی من گرفتارم...

همین را گفتی و رفتی ومن از دور میدیدم
چگونه رقص یک چادر پریشان کرده افکارم

بدون تو غزل گفتن برای من کمی سخت است
بیاگاهی ردیفم کن غزل بانوی اشعارم

شنیدم سبک های سنتی را دوست میداری
و از آن روز من مردی به سبک ایل قاجارم

هنوز هم منتظر هستم که بعداز هیأت مادر
بگویم بانوی مدافع چادر تو را باجان دوست میدارم

"تقدیم به همه ی عشقای پاک"