#امیدِ روشنایی

#امیدِ روشنایی
گرچه در این تیرگی‌ها نیست،
من اینجا
باز در این دشتِ خشکِ تشنه می‌رانم.
من اینجا روزی آخر
از دل این خاک، با دست ِ تهی
گل بر می‌افشانم.
من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه،
چون خورشید
سرود فتح می‌خوانم،
و می‌دانم
تو روزی باز خواهی گشت...
دیدگاه ها (۱)

ظاهرا سیلی‌هایی که دولت امارات به خاطر مشارکتش در تجاوز آمری...

اهل کاشانم روزگارم بد نیست ...

کپی از عکس شخصی خودم ممنوع 🌱عزیزم.نمی دانم چند پاراگراف دیگر...

نمی‌دانم این مکتوب در میانِ طومارهایِ انباشته بر میزِ زرینت،...

𝓕𝓪𝓵𝓵𝓲𝓷𝓰 𝓵𝓸𝓿𝓮 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷 𝓪𝓷𝓭 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷②⑦ زیبایی برایم معنایِ واحدی ندا...

✧ᏕᎮᏗᏒᏦ✧𝟟دوستت خواهم داشتدر سکوت، در کلام، در صلح، در جنگ‌.𓂃˖...

خسف | قصه بیست و چهارم: عاشورا (بخش پایانی)

سخنی با قره قروت خان واشنگتن السلطنه!!✍ علی‌رضا قزوه🔹هر بار ...

{محکوم به لمس } part ۲۰ 杂交种 آسمان آبی در آستانه خورشید می‌د...

زیبای کوچک فریبکار

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط