چرا چتر؟

چرا چتر؟
چرا فرار؟
تنها ادم های آهنی زیر باران زنگ میزنند


گفتی دوستم داری به اندازه قطرات بارانی که بر صورتت می ریزد ومن آنقدر به عشق تو ایمان داشتم که چتر بالای سرت را نمیدیدم وهنوز هم با اینکه نیستی به خودم می گویم اشتباه دیدم چتر نداشت


با رفیقت مثل چتر رفتار نکن که هر وقت بارون بند اومد، فراموشش کنی