از پشت دیوار سرک می کشم و می بینمت سرخوشی کودکانه ات

از پشت دیوار سرک می کشم و می بینمت.... سرخوشی کودکانه ات را، و آن لبخند لعنتی که نمی دانی چه می کند وقتی خیال سرکشی دارد.
می بینمت و می دانم کسی که تا آخر قصه نمی ماند تویی.... و کسی که پایان هر ماجرایی را می نویسد.... جز من نیست. عاشقانه های من، بی تو هم به سرانجام می رسد.... اما ... با تو ....حتما ....سرنوشت بهتری دارند... عشق کوچک من. .