.زمان، زمانِ رفتنت بود(قطار سوت کشیدهمه گوشِشان را گرفتندمن قلبم را...)به سرعت دور میشدی،دوان دوان تا کجا به دنبالت بیایم؟به خطِ قرمز ایستگاه رسیدم |همان لحظه فهمیدم، قلبم هم با طُـ سوار بر قطار رفــــت...._سهیل ربیعی