بـرگرد!

بـرگرد!
به حُـرمت ِ شعـرهایم که نخوانـدی شان
که ‌زمزمـه ات نشد
که حـرف ِ‌ دل بود و شنیـده نشد ...
بـرگرد!
من ، شاعریـم که ‌خجـالت زده ی شعـرهایش است ؛
بَـس که تکـرار کرد : "بـرگرد ! "