رو کن به سمت عشق که این راه آخر است

رو کن به سمت عشق که این راه آخر است
این انتها برای تو آغاز دیگر است
از هرچه هست و نیست رها شو که در مسیر
حالِ هرآنکه بود سبکبال، خوش تر است
او ناز دارد و تو به نازش نیازمند
جنگیدنت برابر او نابرابر است
چشمان روشنش اثر جاودان اوست
یک معجزه برای دِلِ سخت باور است
با یاد وصل بر همه ی درد ها بخند
پایان راه چشمه ای از شیر و شکّر است
در پشت هفت خان تو آن خان آخرین
بوسیدنِ لبالب لب های دلبر است