بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول : ارتباط عالی، با حضرت امام مهدی علیه السلام
اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ، وَالذَّابِّينَ عَنْهُ، والْمُسارِعِينَ إِلَيْهِ فِي قَضاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلِينَ لِأَوامِرِهِ ، وَالْمُحامِينَ عَنْهُ، وَالسَّابِقِينَ إِلىٰ إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ - خداوندا مرا، از یاران و مدد کاران و دفاع‌کنندگان از او قرار ده و از شتابندگان به سویش، در برآوردن خواسته‌ هایش و اطاعت‌کنندگان اَوامرش و مدافعان حضرتش و پیش‌ گیرندگان به سوی خواسته‌ اش وشهادت طلبان در پیشگاهش.(فرازی از دعای عهد)
نداهای زیبای یا مهدی ادرکنی - الغوث - الامان را همه می‌ شناسیم و بارها و بارها، چه در دل، یا آرام و چه با فریاد، تکرار نموده‌ایم و بسیار هم خوب و عالیست؛ چنان که در آموزه‌های اهل بیت علیهم السلام نیز تعلیم شده است. اما، آموزه‌های دیگری هم داریم که باید مورد توجه قرار دهیم.
لحظاتی به خود بنگریم و رابطۀ خود را با امام زمانمان علیه السلام مرور نماییم و بیندیشیم که تا کنون چند بار، با باور کامل به ایشان همچون یک سرباز یا یک مأمور و آمادۀ انجام وظیفه، سلام داده‌ایم و سپس پرسیده‌ایم: ای امام من! آیا امری دارید که من بتوانم انجام دهم؟ آیا کاری هست که توفیق انجامش را به من عنایت فرمایید؟!
در دعای عهد آموخته‌ایم که این توفیق را هر روز صبح، از خداوند منّان مسئلت نماییم.(ادامه دارد...)