پرنده گفت : چه بویی! چه آفتابی! آه! بهار آمده است

پرنده گفت : چه بویی! چه آفتابی! آه! بهار آمده است

و من به جستجوی جفت خویش خواهم رفت

پرنده از لب ایوان پرید، مثل پیامی پرید و رفت

پرنده کوچک بود، پرنده فکر نمیکرد

پرنده روزنامه نمیخوانَد ، پرنده قلب نداشت

پرنده آدمها را نمی شناخت

پرنده روی هوا بر فراز چرغهای خطر در ارتفاع بی خبری می پرید

و لحظه ای آبی را دیوانه وار تجربه میکرد

پرنده گاه فقط یک پرنده بود.