چه گویی با من مجنون که گوید حال خود یک شب

چه گویی با من مجنون که گوید حال خود یک شب
چو او را دیده‌ام روشن گهی بیدار و گه محزون

چنان دارد که پنداری به مهر من همی دارد
که دارم مهر او بر دل چرا دارم دل او خون

ز مهر من همی ترسم که جز مهرش مرا باشد
ز بیم آنکه بگریزد ز مهر من همی بیرون

چو این گفتارها بشنید شیرین گشت در حالی
چو ماهی کان بود ماهی به ماه مهر در مکنون