سالهاست جا مانده ام در خزان هایی که بی بهار گذشت

سالهاست جا مانده ام در خزان هایی که بی بهار گذشت

با پاییز آمده بودی، عاشق پاییز شدم...

همراه پاییز زیبا رفتی و من در اندوه نبودنت

پائیزی شده ام که در غم دوری از بهارش

برگ برگ می ریزد و های های می بارد

خوب نگاهم کن! "پائیزی ترین" ات از غم

این نبودن هایت، حکایت ها دارد

مسافر بی بدرقه من

این چشـــــمان خسته، هرازگاهی به رســم میـــهمان نوازی

پشت سرت آب می ریزد....تا شاید بیایی و....

شاید-بیایی ......

و من بهاری شوم.......