‌ کاش بگذارند به حال خودم باشم

‌ کاش بگذارند به حال خودم باشم
کاش هیچ گاه هیچ کس خلوت من و رویایِ تو را در هم نریزد.
کاش هیچ جا نروم .همین جا کنج ِ تنهایی تنهای تنها بمانم .
در همهمه ی جمع جای خالی ات بزرگ تر و بزرگ تر میشود .و من اگر بدانی که من با چه مصیبتی اشک هایم را در پس نگاه هایم پنهان میکنم .بغضم را در گلو خفه می کنم .نگاه از آدم ها بر می گیرم .و در تنهایی ام به این می اندیشم که بی تو چه قدر من تنهای ِ تنهایم .ای تنها دلیل بهانه های قلب ِپر بهانه ام .