نامیرا(امین حبیبی)

نامیرا(امین حبیبی)

به یاد آرید مرا یاران رفیقان
من از جنس یه عشق سینه سوزم
من از دلبستگان صحنه عشق
من از دیروز و امروز و هنوزم
به یاد آرید مرا مرا که پیرم
مرا که در گذشته ها اسیرم
مرا که لحظه لحظه با شماها
همیشه زنده ام هرگز نمیرم
منم آن نام نامیرای هرروز
منم آیات عاشق های دیروز
منم آن شمع سوزان تا همیشه
منم آن شام آخر تا به امروز
منم آن نام نامیرای هرروز
منم آیات عاشق های دیروز
منم آن شمع سوزان تا همیشه
منم آن شام آخر تا به امروز

نه دریا و نه خشکی نه هوایی
نه آسمان که ندارد انتهایی
نمیدانند که من در دل چه دارم؟
خدایا تو بدان تو که خدایی
نه خورشید و نه ماه و نه ستاره
نه آن ابر کبود پاره پاره
مرا چون صحنه یاد تو نیاورد
خدایا شکر و صد شکر دوباره ...