{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}



دم به دم از نفس باد سحر
غنچه‌ها می‌شد باز
باغ‌های گل سرخ
یک گل سرخ درشت از دل دریا برخاست!

چون گل افشانی لبخند تو
در لحظه‌ی شیرین شکفتن!
خورشید!
چه فروغی به جهان می‌بخشید!
چه شکوهی...!
همه عالم به تماشا برخاست!

‌‌
- #فریدون_مشیری
دیدگاه ها (۱)

‌محبوب من باشو چیزی نگوبا من سخن از قانونی بودن عشقم نگوعشق ...

گرچه بـا تقدیـر ناچار از مدارا کردنمعشق اگـر حق است، ایـن حق...

دل من عادت داشت، که بماند یک جا!به کجا؟معلوم است!به در خانه ...

‌خوشا به بخت بلندم که در کنار منی ِ تو هم قرار منی هم تو بی‌...

چه آسانبه مردم گفتمکه دیگر میانِ ما راهی نمانده است،که هر کد...

مردی در ساحل...[پارت پنجم]روز بعد...از صبح، آسمان ابری بود.ن...

یک ماه بعد...عمارت از همیشه باشکوه‌تر شده بود.همه‌جا با گل‌ه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط