کاش ما آدم ها مثل سنگ بودیم،

کاش ما آدم ها مثل سنگ بودیم،
یا اینکه مثل یک ماشین ویا یک رباط ،با باطری کار میکردیم،
تا وقتی که باطری داشتیم کار میکردیم وزمانی هم که باطریمون تموم میشد خلاص ،نه کم نه زیاد..
نه رباطی دلتنگ رباطی میشه،
نه ماشینی با رفتن ماشینی تنها میموند ودلش میشکست.
دیگه دلی نبود که به کسی بسته بشه ویا برای کسی تنگ بشه ،
نه غمی بود نه غصه ای نه دغدغه بودو نبودی
نه حافظه ای بودکه چیزی یادمون بمونه ونه انباری داشتیم که هرچه خاطرات بزرگ وکوچک دست وپا گیر را توش انبار کنیم وعمری بشود سوهان روحمان،،
کاش از جنس سنگ بودیم.....
تو نیستی که دنیا به سازم برقصه..
دلم چه عاشقانه تنگته..............
(ر__ش__ج__ر)