باد بهمراه خود دانه گلی‌ زیبارا آورد

باد بهمراه خود دانه گلی‌ زیبارا آورد

و در  دامنه کوهی که هرگز گلی‌ را ندیده بود رها کرد ورفت

گًل رویید و  رشد کرد و زیبایی‌ او به اوج رسید

در نگاه شگفتزده کوه گًل با باد می‌‌رقصید

خورشید در پشت کوه می‌‌خوابید کوه خورشید را از خواب بر می‌‌خیزاند و میگفت

گًل من در خواب نازه بیدارش  کن خورشید هم که از پشت کوه سرک می‌‌کشید

گًل غنچه خودرا می‌‌گشود و زیبایی‌ خودرا به نمایش می‌‌گذاشت

کوه با آن عظمتش عاشق گلی‌ کوچک گردید

و تب تمام وجودش را فرا گرفت  و در اعماق وجودش انقلابی‌ عظیمی‌ صورت گرفت  و خون  او  بجوش آمد

از قلّه او فوران نمودند و هر آنچه در دامنه او بودند سوزاندند

گًل هم سوخت و کوه در  بهت عشق خاموش شد و به دشت  خیلی دور خیره گردید برای همیشه