بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم : عزاداری ما، یک نهضت جهانی است؛ پس آدابی دارد :
آداب عزاداری : امام خامنه‌ای : آیا اینکه مامجلس عزاداری و مدح سیّدالشهدا را که عظمت او به‌خاطر شهادت است، عظمت او به‌خاطر فداکاری در راه خدا است، عظمت او به‌خاطر گذشت است؛ گذشت از همه چیز، از همه‌ خواسته‌ها، از همه‌ مطلوبها تبدیل کنیم به یک نقطه‌ سبک، به یک جایی که یک تعدادی جوان لخت بشوند، بپرند هوا، بپرند پایین و ندانند چه می‌گویند، درست است.؟(1394/01/20)
پس، باید خوب، متین و وزین عزاداری کنیم تا مقبول و مؤثر واقع گردد.
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا ثارَ اللَّهِ وَ ابْنَ ثارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ - سلام بر تو ای خون خدا و فرزند خون خدا و ای تنهایِ شهید شده که هنوز خونخواهی‌ات انجام نگرفته.
خداوند سبحان، انسان را برای رسیدن به مقام خلیفة اللهی جانشینی نه جایگزینی خلق نموده است، و کسی به این مقام نمی‌رسد، مگر آن که تمام وجودش خدایی شود.لذا فرمود:صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً -(سوره بقره آیه 138)
اگر چشم خدایی شد، عین الله می‌شود؛ و اگر دست خدایی شد، ید الله می‌ شود، و اگر خون در راه بندگی خدا در بدن جریان داشت و در راه خدا ریخته شد، ثار الله می‌شود. و اگر روح خدایی شد، روح الله می‌شود.
آداب عزاداری : به بهانۀ شناخت اهداف و راه امام حسین علیه السلام، می‌ گویند: روضه نخوانید، مرثیه نخوانید و ذکر مصیبت ننمایید!
دو هدف دارند؛ اول آن که عشق، محبت و عاطفه را بخشکانند،تا انگیزه و حرکتی ایجاد نگردد؛ و دوم آن که از ظلم ظالم چیزی گفته نشود،تا بغض و دشمنی نسبت به ظالم، تلطیف شود و از بین برود! می‌گویند: نباید جنایات ما را یادآور شوید!
اما، مجالس عزاداری ما، هم وعظ و آگاهی بخشی دارد و هم روضه، مرثیه و نوحه دارد، و هم ذکر مصیب و معرفی هر چه بیشتر ظالمان و ظلم‌هایشان که نباید هیچ‌گاه فراموش گردند!
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ فاطِمَةَ سَیِّدَةِ نِساَّءِ الْعالَمینَ - سلام بر تو ای فرزند فاطمه، سرور زنان دو عالم .
این سلام، بیانگر دانش، بینش، ایمان و مواضع خودت، به محضر شریف امام حسین علیه السلام می‌باشد.
می‌گویی: پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند که مادر شما، سَیِّدَةِ نِساَّءِ الْعالَمینَ- می‌باشند. اما گروهی به محض رحلت، جوّ خفقان را بر ایشان تحمیل کردند - گروهی سرمایۀ ایشان (فدک) را غصب کردند - گروهی در کوچه به ایشان سیلی زدند - گروهی با ضربت غلاف، بازوی ایشان را شکستند و سبب سقط فرزندش شدند - (ادامه دارد...)