{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

سیرم از دنیا و گه بر آشیان سر می زنم

سیرم  از دنیا و گه بر آشیان سر می زنم
خسته از آنجا گهی سرسوی معبر می زنم
می نشینم    بر  مزار    آرزوهای    کهن
آتشِ   دیرینه   را   برجان  مُکثر  می زنم
یادِ عشق آتشین را می کشم  تا  پای جان
جان دهم در پای عشق و دادِ آخر می زنم
عاشقی باور  ندارم  جز بسوی عشقِ جان    
بوسه ها هرشب بر این دروازه و در میزنم
دیدگاه ها (۳)

تا  مرزِ جنون  به  پای  او ، می مانمارابه ی   عشقِ   او  بجا...

بعد مرگت شده ام چون شبهی پوشالیدرد ِ دنیاست که از بی پدری می...

دیشب از سوز وفراقش غرق این جریان شدمباهزاران مصیبت در شعر...

سر بسوی  آسمان  هر شب  تماشا میکنمعشقِ  پنهان از نظر مردود و...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط