امـــروز

امـــروز
نــه چـایـــم دارچیــن داشـت
نـه قهـــوه ام شکــر
نــه اینکــه نــخواهـم نه؛
حـــوصله اش را نــداشتــم
یعنـــی مــی دانـــی امـــروز نــبـودم
نــه امـــروز اصــلا نـبـــودم
مــن کـه خیلــی وقـــت اسـت نـیـسـتـم
امـــروز آفتــاب بـــود
راحـــت بگویــمــت امـــروز تــــو بایـــد مــی بـــودی
همـــه ی روزهـا بـه کنــار
تــو امــروز را عجیــب بـه مــــــن
به احساسم
و به چشمهای منتظرم بـدهـکـاری
عادل دانتیسم

پ.ن : و امان از پنج شنبه های بی هویت من