هرگاه از شدت تنهایی،به سرم هوس اعتماده دوباره میزند،خنجری

هرگاه از شدت تنهایی،به سرم هوس اعتماده دوباره میزند،خنجری راکه درپشتم فرو رفته،در می آورم!میبوسمش، صیقلی عاشقانه،اندکی نمک به رویش،نوازشش کرده،دوباره بر سر جایش میگذارم!از قول من به او بگویید:خیالش تخت،من دیوانه هنوز،به خنجرش هم وفا دارم!