ناامیــد

ناامیــد
ڪـلافهــ
سرڪًـرداלּ
مانند باغ خشڪ خزاלּ دیــدهــ ے خموش
در یــڪ ڪـویــر بے سر و تهــ ایــستادهــ ایــܢܢ
در استواے ڪـندלּ جاלּ در دل غبار
نهــ چراغ و نهــ فانو๛ و نهــ شمعے
پ๛ ڪـجا ماند
طلوعے ڪـهــ
پ๛ از تاریــڪـے ست