هر شب

هر شب
با آستینِ کاغذها پاک می کنم
حرف هایی را که قرار نبود
جز تو با کَسِ دیگری گریه کنم ..
حرف هایی که حالا
افتاده سرِ زبانِ قلم ها و
شعر به شعر فاش می کند مرا ..
کاش حرف های خیسم را
که روی این کاغذ و آن کاغذ
افتاده است
برداری و بگذاری روی شانه ات!
چشم هایم آنها را
فقط برای تو سروده اند ...