فیک جونگکوک:زیرزمین

فیک جونگکوک:زیرزمین
part⁹

من با چیزی که دیدم خیلی شکه شده بودم چیزی که من دیدم...عکس چند تا از بچه های کلاسم بود واقعا باورم نمیشه که اونا هم گم شده باشن!
واقعا خیلی مترسم حتی بغل دستی من توی مدرسه هم گم شده
۴نفر از همکلاسی های من بین اون۱۰ نفر از بچه های گمشده شهرمون
خیلی مترسم خیلی
خیلی مترسم که نکنه نفر بعدی که گم میشه من باشم
یه نگاهی به نامدریم کردم دیدم که داره با گوشی وَر میره منم خیلی سریع دویدم سمت ناپدرم از ترس اینکه یه وقت اون سرش توی گوشیه کسی مثل بقیه منم ببرن
خیلی ازش دور شده بود
وقتی که رسیدم به ناپدریم با تعجب بهم نگاه کرد پرسید که

ناپدریم:چی شده؟چرا اینقدر نفس نفس میزنی؟؟
+اعم...هیچی وقت میخواستم گم نشم
ناپدریم: باشه
ناپدریم:میخوای امشب شام بیرون بخوریم؟
+باشه
ناپدریم:باشه بیا بریم
+باش

ویو ا.ت

می‌خواستیم شام بیرون بخوریم برا همین رفتیم سوار ماشین وقتی که رفتم پیشش یکم خیالم راحت شد
رفتیم غذا خوری بعد غدا سفارش دادیم منتظر بودیم که غذا بیارن که گوشی ناپدریم زنگ خورد بلند شد رفت که تلفنش رو جواب بده برا همین من برا چند دیقه تنها شدم از هرکی که از بقلم رد میشد میترسیدم حتی کسای که فقط یه لحظه نگام می‌کردنند
هی خدا خدا میکردم که ای کاش هر چه زود تر بیاد بعد غذا رو آوردن بعد ناپدریم آمد
غذا خوردیم حساب کرد رفتیم خونه ساعت۱۰ نیم شب بود بعد رفتم بالا رفتم حموم لباس پوشیدم آمد پایین که گفت

ناپدریم: ا.ت من یه ۱ساعتی بیرون کارم دارم میرم میام شاید بیشتر از ۱ساعت کارم طول بکشه پس تو بخوام
+باشه
ناپدریم:مواظب خودت باش خدافظ
+خدافظ

ویو ا.ت

وای خدا توی خونه تنها شدم تازه گفت شاید کارش بیشتر از ۱ساعت طول بکشه
هیچ خونه ام که اطراف اینجا نیست تا شهرم که خیلی راه ست اگه کسی بیاد اینجا من چجوری خودمو نجات بدم اما هر کاری ام کنم نمی تونم چون خودمو اون لحظه نجات بدم وای خدا امید وارم کسی نیاد اینجا