می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر/سرمکش تا نکشد سر به فل

می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر/سرمکش تا نکشد سر به فلک فریادم/زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم/طره را تاب مده تا ندهی بربادم/یاربیگانه مشو تانبری از خویشم/غم اعیارمخور تا نکنی ناشادم/رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم قد برافراز که از سرو کنی آزادم




عاشق این شعرم