خستگی را تو بخاطر مسپار

خستگی را تو بخاطر مسپار
که افق نزدیک است
و خدایی بیدار
که تو را می بیند
و به عشق تو همه حادثه ها می چیند
که تو یادش افتی
و بدانی که همه بخشش از اوست
و همینش کافی است

گر خدا بیدار است
وز سر راه
 حادثه ها می چیند
عشق بودن دارد
که بیادش افتیم
او همیشه تنهاست
بخشش او بودن ماست
که ببیند با هم
عشق بودن داریم
 بودنم را تو بخاطر بسپار
که فراق نزدیک است
و صدایی در پس روزنه عشق حضور
که تو را می خواند
رفتنم ......فریاد است
و تو یادت باشد
این سراپرده فریبی زیباست
که دل ما تنهاست
و همین کفران است
 
آن خدایی که بد آن معتقدیم
 عشق به هستی دارد
 --------- نه فنا