نمون....برو....

نمون....برو....
همیشه یه چمدون آماده کنار در داشته باش...
توی چمدونت، آرزوهات،عشق،خاطرات،باورهات،توانایی هات، ایده هات و امیدتو بذار...اینها دارایی های حقیقی تو هستند، اینها چیزهاییه که هیچ احدی نمیتونه ازت بگیره...
بذار ازت تقلید کنند، بذار پست بزنن...
لطفا نمون
جاییکه تورو نمیخوان و قدرتو نمیدونن، نمون.
این بزرگترین حرمتیه که برای خودت قایلی، بالاترین درجه قدرشناسی از وجود خودت اینه که خودتو وقف اونایی که معرفت حضورتو ندارند،نکنی...
مهربون باش، بخشنده باش، رها کن و.برو

بسپارشون بدست باد و آزاد و رها،مرغ مهاجری باش که همه جهان میتونه خونه اش باشه....قبل از دلبستگی، دل کندن و یاد بگیر، برای دل کندن هم بفهم که فقط و.فقط باید به خودت دل ببندی...
نه چون آدمها بدن و قدرنشناس،
نه چون اعتماد سخته،
نه بخاطر بی وفایی و.... بلکه بخاطر ابدی بودن خودت...
برای خودت، نه آدمها.
تو از عدم هستی، پس بینهایتی، دچار نهایت پذیری جهان نباش...