کوچه ای را بود نامش معرفت.

کوچه ای را بود نامش معرفت.

مردمانش با مرام از هر جهت/

سیل آمد کوچه را و یرا نه کرد

مردمش را با جهان بیگانه کرد /

هر چه در آن کوی بود از معرفت

شست و با خود برد سیل بی صفت /

از تمام کوچه تنها یک نفر خانه اش

ماند و خودش جست از خطر/

رسم و راه نیک هر جا بود و هست

از نهاد مردم آن کوچه هست /

چونکه در اندیشه ام اینگونه ای

حتم دارم بچه ی آن کوچه ای/