کفشهایم را می پوشم و در زندگی قدم میزنم... من زنده ام و ز

کفشهایم را می پوشم و در زندگی قدم میزنم... من زنده ام و زندگی
ارزش رفتن دارد... آن قدر می روم تا صدای پاشنه هایم
گوش نا امیدی را کر کند !

خوب میدانم که گاه کفشها،
پاهایم را میزند، میفشرد و به درد میاورد ،
اما من همچنان خواهم رفت...!
زیرا زندگی ارزش لنگ لنگان رفتن را نیز دارد!

ماندن در کار نیست...! گذشته های دردناک را رها میکنم و
به آینده نامعلوم نمی اندیشم،
ولی این را میدانم ؛
گذشته با آینده یکسان نیست...! زندگی نه ماندن است نه رسیدن ،
زندگی به سادگی رفتن است...! به همین راحتی،
زندگی چقدر آسان است...! زندگی ارزش لنگ لنگان رفتن را نیز دارد...!