می ریزم؛

می ریزم؛
ریز
ریز
ریز
چون برف،
که هرگز هیچکس ندانست،
تکه های خودکشی یک ابر است...
و کسی چه میداند;
که من هر روز،
تکه های سفید روحم را می بارم؟!
و ظلمات اسمان بی ستاره؛
در قلبم،
برجاست...