{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

میان اینهمه آدمهای مجازی

میان اینهمه آدمهای مجازی
چشم هایی پر از
اشک های حقیقی
پر است .
من خودم را با شکلک های
بی صدا گم می کنم
دیدگاه ها (۳)

گاهی بیشتر از یک شال ِ پشمییا یک پالتوی چرمصدای نفس های کسیا...

نَخ که می دَهی ...پلک ِخاطراتم را ...کوک میزنم به یک قَرارو ...

عاشقانه های شبنم

همیشه گفتم بازم می‌گم. برید دنبال آدم‌هایی که قلب‌های بزرگی ...

روزگار از من تو را میخواهد اما نیستیهر طرف رو میکنم اینجا و ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط