دلم یڪ دنیا گرفته

دلم یڪ دنیا گرفته

از ڪسی ڪه بود و نیست

از ڪسی ڪه هست و ارام نمیگیرم

چقدر هوای هوایت را دارم

به رخ ڪشیدن مردانگیت.فشردن دستانم با همه نفس

حالا...یڪ من اینجا.یڪ تو آنجا.یڪ او در آینده ما...و مرزی از پشیمانی بین من و تو

حاصل این مرز...افسردگی من و شاید ڪمی ناراحتی و ادامه حیات تو

تمام زندگی من... رفتنت تمامم را به تمام زندگی ام سپرد

باقی مانده از من فسیلی از خاطرات تو و جسمی از لمس های تو

باشی نباشی...بودی نبودی

...در همه حال مبحوس دلمی...
●------●-------●-------●----
‏