نگذار جانم

نگذار جانم
نگذار هرکس آمد و ماندنے نشد
تو را
دلت را
صداقتت را
با خودش یدک بکشد
که هر وقت از سر بےحوصلگی
از سر نبودن آرامش
آمد و سراغت را گرفت
حالت را پرسید
دلت را قلقلک داد
و باز رفت و گم شد
تو بمانے و دنیایےاشک
تو بمانے و چرا و اما و اگر
آنکه میرود باید میرفته
اصلا براے رفتن آمده بود
تو هم برو
تو هم خودت را از
لحظه هایش که هیچ
از فکرش هم بگیر
تو باید تمامت بماند
براےاو که
تمامش
تنها و تنها
براے توست!