افسوس که بی فایده افسوس تو خوردم

افسوس که بی فایده افسوس تو خوردم
دل مال تو شد ضربه ی جاسوس تو خوردم

مهتاب شبی قایقِ خود با دل آرام
دادم به نسیمی که به فانوس توخوردم

چشمم به خیالی که پر از وسوسه ها بود
آهسته به هم رفت وُ به کابوس تو خوردم

تا ریشه دواندی به همه سمت وجودم
سرگشته شدم خسته به قاموس تو خوردم

یک روز به نازی وُ دگر روز به بازی
نیرنگ زبان خوش وُ منحوس تو خوردم

کوتاه کنم قصه نباید به تو بد گفت
دل مُرد که عمری همه افسوس تو خوردم