آه ، ..

آه ، ..
تاکی ز سفر باز نیایی ، بازآ
اشتیاق تو مرا سوخت کجایی، بازآ

شده نزدیک که هجران تو، مارا بکشد
گرهمان بر سرخونریزی مایی ، بازآ

کرده‌ای عهد که بازآیی و
ما را بکشی
وقت آن است که لطفی بنمایی ،بازآ..
رفتی و
باز نمی آیی و 
من بی تو به جان ،
-جان من ، 
این همه بی رحم چرایی ؟، بازآ...-