عاشق گل نسترن:

عاشق گل نسترن:
ای که با عشق تو از کل جهان در گذرم
چشم دارم که دمی یک نظر آیی بسرم

گفتگو گر نکنم با تو به شب‌های دراز
چه کنم با که بگویم شب خونین سحرم

گر جهان دشمن جانم شودم با تو چه باک
که برخساره تو دیده حسرت نگرم

ای بهار دل ما خرمی صد گل ما
غمزه چشم تو هر لحظه بود در نظرم

تا نگه بر من و دل در نظر لطف تو شد
طعنه خیل رقیبان نکند خون جگرم

عارف و عامی و رندان سحر خیز، چنین
در سر کوی تو گمگشته و من بی‌خبرم

نکته‌پردازی ما بی‌تو حرام است حرام
چه کنم تا نکند قصه ز چندین سمرم

شاهدان را به شهیدان رهت جلوه کند
پر خونین بچمن، شاهد خونینه پرم

دیده احمد و این اشک چو باران ز گنه
چون ترا می‌طلبد در گنهی در گذرم‌