و گاه

و گاه
              حبّه قندهای
              رنگـارنـــگ
              از جنسِ دلتنــگی
              می افتند در فنجان دلم
              و حل می شــوند؛ آرام آرام...
              و روح مـن؛
              سرمیکشد این نوشیدنی شیریــن را...
              آری؛ سر میکشم این دلتنگیِ رنگارنـگم را....