آﺳﻤﺎﻥ ﺁﺑــﯽ ﻋﺮﻓــﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ

آﺳﻤﺎﻥ ﺁﺑــﯽ ﻋﺮﻓــﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ
ﺍﺧﺘﺮ ﺗﺎﺑﻨﺪﻩ ﯼ ﮐﯿﻬﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ

ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﻋﺸﻖ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺩﺭﺱ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘــﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ

ﺩﺭ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﮐـﻪ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﺵ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﺳﺎﯾﺒﺎﻥ ﻇﻬﺮ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ

ﺩﺭ ﻏـــﺰﻝ ﻭﻗﺘــﯽ ﮐـﻪ ﺍﺯ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺑﯽ ﮔﻤﺎﻥ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﯼ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ

ﻣﻦ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻫﯿﭽــﻢ ﭘﺮ ﺍﺯ ﮐﻔـﺮﻡ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺷﺮﮐﻢ ﻭﻟﯽ
ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ

ﺩﺭ ﺷﺒﺴﺘﺎﻧــﯽ ﮐــﻪ ﺻﺪ ﺳﻮﺩﺍﺑــﻪ ﺣﯿﺮﺍﻥ ﻣﻦ ﺍﻧﺪ
ﺟﺎﻡ ﺭﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﯼ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﻦ ، ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ

ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﺩﺕ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﺑﻨﺸﯿﻦ ﮔﻮﺵ ﮐﻦ !
ﺩﺭﺩ ﻣﻦ ، ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﺑــﯽ ﺩﺭﻣــﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤــــﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ