تو در جوار منی بر غبار تکیه نکن

تو در جوار منی بر غبار تکیه نکن
اگر چه می شکنی بر غبار تکیه نکن
در این توحش انسان نمای بی بنیاد
به جرم اینکه زنی بر غبار تکیه نکن
لباس عشق به هر تن نشان عزت نیست
به صرف پیرهنی بر غبار تکیه نکن
شکسته شاخه ی تردت اگر چه باد خزان
شبیه پیرزنی بر غبار تکیه نکن
در اوج شرجی دریا نفس بکش با شعر
برای هر سخنی بر غبار تکیه نکن
عزیز مصر دوتا پیرهن به زندان برد
در این زمان علنی بر غبار تکیه نکن
در این مسیر زلیخای مصر هم باشی
چه ساده می شکنی بر غبار تکیه نکن