خــــــــــدایــــــــــا اے معبــــــــــودم....

خــــــــــدایــــــــــا اے معبــــــــــودم....

من همانم که گاه خندانم، و گاهی گریان..
گاه شکرگزارم و گاهی در حال گله کردن..
گاه بنده توام و گاهی بنده خویش!..

خدای همیشگی ام!....c

من مبتلا به گاه و بی گاههای همواره ام..
بیماری که همیشه به نسخه طبیب خویش عمل نمی کند!
اسیر خویشتنم؛
و گاه و بی گاههای اسارت گونه ام مرا در بر گرفته است..
معبود آزاده ام!.....

بندهای گاهها و بی گاههای زندان تنم را از هم جدا کن!
مرا به آغوش خویش دعوت کن!..
که تشنه ترینم به آن ..
تمام این گاه و بی گاههای مدامم را، ببخش ..
به حق بزرگی و مهربانیت ..
الهی
یکتای بی همتایی
بر همه چیز بینایی
در همه حال دانایی
الهی عنایت تو کوه است و فضل تو دریا
کوه کی فرسود و دریا کی کاست؟
خـــــــدایــــا
ای داننده ی راز ها ، ای شنونده ی آوازها ، ای بیننده ی نمازها، ای پذیرنده ی نیاز ها
از بـــــنده خطـــــا آیــــــد و از تـــــــو عطــــــا
خدایا، خود را از همه به تو وابستم
نومیدم مساز . بگیر دستم