ادامه پارت 35

ادامه پارت 35


لمس هاش بوسه هاش اما بازم هم کوچک ترین حرکتی از اون ندید با عطشی زیادی لباش روی لب های اون حرکت میداد
و مک های عمیقی به لباش میزد اما اون در مقابل اون همه عطش جونگکوک فقد بی حرکت ایستاد و چشماش روی هم می‌فشرد با بی میلی از همراهی نکردنش ازش جدا شد و درحالی که چشماش هر دو به شدت نفس نفس میزدن پیشونیش رو به پیشونی همسرش تکیه داد و زمزمه کرد
جونگکوک : انگار باید بهت یاد بدم
بعد از این حرف به افکارش که در مورد به بی تجربگی دختر ریز خندید
و اما دختر با چشمای باز از نزدیک به لبخندی که اون خشم و سردی رو زیر سوال می برد خیره شد تاحالا توجه نکرده بود وقتی میخنده چشماش
جمع میشه و اون ابهت رو هم زیر سوال میبره
........
با احساسی که خوابش کامل شده پلک هاش رو باز کرد
روی تخت نشست و دستی به موهاش کشید هنوز گیج منگ خواب بود
که با یادآوری صبح احساس کرد گونه هاش داغ شده
[ من چطوری اومدم اینجا ] اصلا متوجه نشده بود که چطوری توی بغل جونگکوک خوابش برده با عجله نگاهی به خودش انداخت که تیشرت مردانه تنش بود [ حتماً کاره جونگکوکه ... ولی اخه چرا ] نگاهش رو با عجله تچب اتاق چرخوند اما اثری از جونگکوک نبود
نگاهی به ساعت دیجیتالش کنار تخت انداخت که 5 ؛ 13 ظهر رو نشون میداد چند باری پلک زد تا درست ساعت رو ببین
[ وای مگه چقدر خوابیدم ] با تقی که به در خورد نگاهش رو به سمت در چرخوند ویوا : بفرمایید
خانم هان با سینی در از غذا وارد اتاق شد و سینی روی میز کنار تخت گذاشت و تعظیم کوتاهی کرد
ویوا : چرا بیدارم نکردی
خ/ هان : آقای جئون گفتن بیدارتون نکنم ... و گفتن وقتی بیدار شدین خوب غذا بخورید
ویوا : باشه میتونید برید
خانم هان تعظیم کوتاهی کرد و از اتاق خارج شد و دختر‌ باز هم با افکاری درهم تنها موند جونگکوک انقدر به فکرش بود از هیچ چیز سر در نیاوردم
کلافه از روی تخت بلند شد و به سمته اتاق لباسش رفت..... ادامه دارد





های دخترا غر نزنید که کمه چون واقعا وقتش رو ندارم ممنون که درک میکنی بوس بهتون