من........نوشت........(من)

من........نوشت........(من)

بد خلقی مادربزرگم که ...روانش شاد
شاید غریزی بود مثل داد در بیداد
بین معلمها فقط خیام میدانست
جایی ندارد هیچ در مجموعه ای اعداد
جام جهان بین قطره اشکی بود از چشمم
تاریخ حقم بود وقتی اتفاق افتاد
در درس دستور زبان از ماضی مطلق
انقدر ترسیدم که گفتم هر چه باداباد
از اولین انشا فقط یک جمله یادم هست
بابا اگر نان داد تاوان هم فراوان داد

((مهیا))