تنها بودم....

تنها بودم....
چون کسی رو پیدا نکردم که بتونم تنهاییمو باهاش تقسیم کنم....
تنها شدم....
چون کسی که تنهاییمو باهاش تقسیم کردم نخواست باورم کنه....
تنها میمونم....
چون احساساتی نیستم.... اما حساسم و تحمل یه قضاوت دیگه رو ندارم....
تنهایی من.... تاوان ساده بودنِ بیش از حدَمِ....
کاملاً همینجوری نوشتم.... متنش حس خاصی داشت....
باور ندارم که تنهایی خوبه.... عمر داره میره... گذشته رو رها کردم... همه رو بخشیدم.... با همه خوبم.... چون حس خوبیه..... آرامشِ بعد از بخشش...
بگذریم از هم.... :-)