.

.
آدم اول دلتنگیش رو به زبون میاره، اما انقدر شنیده نمی‌شه که از یه جایی به بعد مجبور می‌شه تنهاییش رو زندگی کنه. آدمی که با تنهایی خو گرفته، دیگه چیزی برای از دست دادن نداره.
برای نبودن، همیشه بهانه هست. عجیب نیست؟ ما همیشه منتظر کسی هستیم که برای دیدنمون هیچ فرصتی نداره...