" دوستت دارم" ..

" دوستت دارم" ..
تملک نیست، چیزی از تو در دیگری با تو در آمیخته می شود و تو را آن طور که باید واژگون می کند و تو دیگر " من " نیستی ..
مطلق می شوی در چیزی که نامش را عشق می نامند یک جور شیدایی شدن و از خود بیخود شدن که در زبان قابل توصیف نیست ..‌
" من توام و تو منی "
من و تو " ما " می شویم و " من " و " تو " دیگر وجود ندارد ..
به همین سادگی .‌.
و انقلاب دوست داشتنمان متحول می شود