نگاهت،

نگاهت،
تکرار مکرر بهار ست وُُ
خنده ات،
شکفتنِ غنچه های محجّبه .
ولی سکوتت .
قلبم را از طپش می اندازد ونفس هایم بشماره می افتد .
میگذارم ...
این بار هم کارها باب میل تو باشد .