سپرده ای به کدامین زمین نگاهت را

سپرده ای به کدامین زمین نگاهت را
من آسمان تو بودم ، مرا نمی دیدی ؟
تویی که تشنه ی پرواز بودی از آغاز ؛
از ارتفاع و پریدن چه زود ترسیدی !