شعر جای خودش را دارد

شِعر جای خودش را دارد
و تو جای خودت را...
اصلا هر چیزی جای خودش را دارد
برای ادامهِ این زندگی
تنها من ..!
هیچ کجای را ندارم
حتی کنار تو ❤
که روزی رویاهایم را میبافتی..
دستهایم را درون مُشت هایت می گرفتی...
حتی کنارِ مرگ
حتی کنارِ خودم
جایی برای ادامهِ این سکانس وجود ندارد
آخ... خسته ام
آقای شِعر
این هم کبریت
پس کی تکلیفم روشن می شود...؟!